Over mij


Na mijn werk plofte ik als een dood vogeltje meteen mijn bed in. De energie was op. Er was ècht niets meer uit te persen. Dat had ik namelijk de hele dag al gedaan, sinds de wekker ging. Niemand zag het overdag aan mij, want het lukte mij om “alle ballen in de lucht te houden”. Mijn energie leek oneindig. Ik wilde alles en ik kon ook alles. Voortdurend stond ik voor iedereen klaar, vriendelijk en met een big smile. Ik kreeg steeds meer lichamelijke klachten, die ik niet serieus nam. Overal gingen lapmiddeltjes op en hup ik ging gewoon door met werken. In slaap komen lukte niet meer zo gemakkelijk. Ik voelde me gebroken als de wekker ging en ik er weer uit moest. Chocolade gaf mij lekker snel weer even wat energie. Gezond eten schoot er steeds vaker bij in. Ik was te druk of ik was te moe. 

En toen kwam de man met de hamer. Op de laatste dag van mijn 14 dagen vakantie. Een vakantie waar ik zó naar had verlangd, eindelijk eens NIETS hoeven, ècht uitrusten en weer opladen. Het idee om weer terug te gaan naar mijn werk, was zó vreselijk. Die hoge lat wilde ik niet meer, maar het moest, want mijn verantwoordelijkheidsgevoel was zó groot. Ineens ging “het licht uit”, “de batterij was leeg”. De uitputting was intens en ik sliep 20 uur per dag. Ik had niets meer te willen. Ik kon niet meer doorgaan en mezelf niet meer dwingen. Ik was alle controle kwijt en kon niet anders dan me hieraan overgeven. Iedere keer als ik aan mijn werk dacht, begon ik heel hard te huilen. Ik kon er niets meer bijhebben. De huisarts zag dat ik een burn-out had. 

Bij de groepstherapie zat ik niet op mijn plek, want ik nam alle emoties van de anderen mee naar huis. Ik wilde geen medicatie van de huisarts en ging op zoek naar een andere weg. Ik kwam bij een natuurgeneeskundig therapeut. Ik ging uit mijn hoofd en naar mijn hart. Voor het eerst ging ik voelen wat ik wilde en daar ook naar handelen. Ik verbrak mijn verloving en nam ontslag. Twee jaar duurde het om weer een “normaal” dag-en nachtritme te krijgen zonder dutjes overdag, weer een boek te kunnen lezen en mijn zelfvertrouwen weer bij elkaar te schrapen. Ik vond weer een nieuwe baan en besloot mezelf te begrenzen door niet meer fulltime te werken. Ik koos voor meer rust. Ik koos voor mijn gezondheid. 

Hoe gaat het nu?

Ik word uitgerust wakker en heb zin in de dag. Ik begin met een momentje voor mezelf, even lekker niets hoeven. Dat gun ik mezelf en daar sluit ik de dag ook mee af. Mijn agenda is nooit meer te vol. Er zijn voldoende momentjes om even te ontspannen. Ik geef mijn grenzen gemakkelijk aan, doordat ik óók luister naar mijn gevoel en mezelf daarmee centraal stel. Mijn omgeving respecteert mijn grenzen. Dat geeft een heel goed gevoel. Ik voel me ècht gewaardeerd. Bij piekmomenten van stress, weet ik daar mee om te gaan. Onthaasten, ontspannen en innerlijke rust.  

Over mij: ik ben geen zweverig type, die van mening is dat het universum alles voor mij regelt. Daar ben ik ècht allergisch voor. Ik heb zelf de regie over mijn eigen leven. Als ik ga zitten wachten, dan gebeurt er helemaal niets.  Ik ben een nuchtere HSP. Ik luister zeker naar mijn gevoel, maar daarna check ik het altijd af met mijn verstand. Die twee zijn voor mij onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dit maakt dat ik altijd goed kan uitleggen waar mijn besluit op is gebaseerd. Zodra ik mijn doel zie, dan ga ik erop af. Van opgeven heb ik nooit gehoord. Soms ga ik er helemaal in op, omdat “de weg ernaartoe” zoveel energie geeft. Dit maakt dat ik ritme en regelmaat nodig heb om mezelf te begrenzen en goed voor mezelf te zorgen. 

Mijn visie: het is beter om een burn-out te voorkomen, dan ervan te genezen, want dat laatste is een langdurig proces. Niemand kan oneindig alle ballen tegelijk in de lucht houden. Hulp vragen is niets om je voor te schamen, maar juist iets om trots op te zijn. Een onrustig en opgejaagd gevoel komen van binnenuit. Daar heb jij dus invloed op. Het zijn jouw gedachten die jouwgevoel bepalen, dus ga eens kijken naar wat die gedachten nu precies zeggen en daarmee aan de slag. Als de stress er al zo lang is, voel je de spanning in jouw lijf niet eens meer. Pas zodra je ècht leert ontspannen en naar jouw hart en lijf leer luisteren, kan je er naar handelen.

 Als je me zou kennen zou je weten dat…

  • “net zo lief zijn voor mezelf, als voor de ander” mijn mantra is; 
  • de mensen om mij heen mij lief en attent vinden, omdat ik nooit een verjaardag vergeet;
  • ik met mijn eigen verjaardag altijd vrij neem om er een speciale, gezellige dag van te maken;
  • ik gek ben op de pralines van Elisa Pralines in Antwerpen; 
  • eenjarige geneeskrachtige kruiden ieder jaar weer een plekje in mijn tuin krijgen, omdat ik vind dat mijn voortuin mijn visitekaartje is. Ik wil graag aan kunnen wijzen welke kruiden er in het kruidenrecept zitten. Ik maak er heel graag prachtige foto’s van om te delen;
  • ik graag nieuwe dingen wil leren, dus echt intens geniet van mijn nascholingen;
  • je mij niet ziet op drukke feestjes, omdat die mij teveel energie kosten. Ik hou meer van kleinere gezelschappen en diepgaande gesprekken;
  • afspraak bij mij afspraak is. Ik vind het héél vervelend als mensen hun afspraken met mij niet nakomen;
  • je mij `s nachts nergens voor wakker mag maken. Er gaat niets boven een gezonde nachtrust om weer te ontprikkelen en op te laden voor de dag.